Działania drużyn, zarówno podczas obozów i zimowisk, jak i w pracy śródrocznej, bazują na metodzie harcerskiej. Opiera się ona na naturalnych potrzebach i dążeniach młodego człowieka, dlatego jej zasadniczymi elementami są: naturalność, działanie w małych grupach rówieśniczych, potrzeba potrzeba akceptacji i sprawdzenia własnych możliwości czy chęć przeżycia przygody. Taki system wychowawczy ma odzwierciedlenie w formach pracy stosowanych podczas wypoczynku letniego i zimowego w jednostkach.

Dłoń Metody

Czyli kardynalne zasady oraz podstawowe środki metody harcerskiej . Są to konsekwentnie wynikające z siebie elementy wychowania harcerskiego, które są ze sobą wzajemnie ściśle powiązane. Stanowią jedność, której nie można rozdzielać, ani z którejkolwiek z nich zrezygnować bez ryzyka zaprzeczenia celowości harcerskiej pracy.

System zastępowy

„System zastępowy można zastosować i wyzyskać w mniejszym lub większym stopniu; lecz istota rzeczy polega na pracy w małych, na stałe zorganizowanych gromadkach chłopców, z których każda pozostaje pod odpowiedzialną komendą chłopca-przywódcy, a takie właśnie grupki, powstałe samorzutnie, należy organizować jako zastępy skautowe.”

Roland E. Philipps
System zastępowy (przeł. J. Kreiner)

System zastępowy jest podstawową formą pracy harcerskiej, jedyną, która pozwala na właściwe stosowanie metody harcerskiej. Polega ona na prowadzeniu pracy w małych grupach – zastępach. Zastęp składa się z zespołu ok. 6-10 dziewcząt dobranych możliwie naturalnie wraz z zastępową i podzastępową. Taka liczba osób w zastępie gwarantuje możliwość równoczesnego wychowania jednostkowego oraz społecznego.
Zastępowa jest harcerką, która złożyła Przyrzeczenie Harcerskie, zaliczyła Kurs Zastępowych i która posiada większe doświadczenie harcerskie od reszty zastępu. Każdy zastęp posiada swój własny plan pracy, stworzony na początku roku harcerskiego przez zastępową.
Plan pracy uwzględnia potrzeby każdej harcerki, należącej do zastępu, i pomaga zastępowej realizować postawione cele dla swoich harcerek. Na podstawie przeprowadzonej analizy charakterów swoich podopiecznych, zastępowa prowadzi zbiórki, zgodnie z metodą harcerską. Drużynowa nie jest obecna na wszystkich zbiórkach zastępu (wyjątkiem są wizytacje), lecz zna plan pracy zastępu i jest odpowiedzialna za wszystkie harcerki z drużyny, także podczas działań zastępów.